Mesajı Olan Bir Duvar: Bangkok'ta İki İmzalı Satranç Tahtası

Mayıs 2024'te Varşova'daki bir oyuncu odasında bir tahtayı dolduracak kadar imza topladım. Bu, o tahtanın nereye gittiğine ve onu oraya koyan Maschamadol ailesine dair kısa bir hikâye.

Yazan: Michał Fudalej, FIDE Ustası (FIDE profili) ve ChessboArt'ın kurucusu.

~5 dk okuma

Daha yakından bakın

Bangkok'taki aile evinin duvarında, sokaktan elli kattan fazla yüksekte iki satranç tahtası asılı.

İlk bakışta olağanüstü satranç kariyerlerinin hatırlatıcıları gibi görünüyorlar. Ancak daha yakından bakınca bambaşka bir hikâye anlatıyorlar. Birinde Magnus Carlsen'in ve Varşova'daki Grand Chess Tour'da oyuncu odasında benim topladığım on oyuncunun daha imzaları var. Aralarında, o yılın ilerleyen döneminde Dünya Şampiyonu olan Gukesh ve kız kardeşi Vaishali ile birlikte Praggnanandhaa da var.

Diğer tahtada, çocuklukları satrançla şekillenen üç kız kardeş Judit, Susan ve Sofia Polgár'ın imzaları var; tahta Budapeşte'deki Olympiad EXPO'da sergilendi. Bu oyuncuların çoğu çok genç yaşta en üst seviyeye ulaştı.

Ancak bu tahtaları seçen ebeveynler yalnızca imza toplamıyor ya da evlerini dekore etmiyordu. Ne amaçladıklarını hemen anladım: Bu tahtalar iki çocuğa sessiz bir mesajdı. Satranç büyük bir dünya. Onu erkenden keşfedebilir, kendi yolunuzu bulabilir ve belki de hayal ettiğinizden daha ileri gidebilirsiniz.

Ailenin daha sonra bana gönderdiği fotoğraflar, bu hikâyenin en sevdiğim kısmı.

Polgár kardeşlerin imzaladığı satranç tahtası, siyah mermer bir duvardaki yeni yerinde.

Magnus Carlsen ve on kişi daha tarafından imzalanan Grand Chess Tour satranç tahtası, kanepenin üstünde.

Aynı satranç tahtası yandan, büyük mavi bir duvar resminin yanında.

‹ Önceki 1 / 3 Sonraki ›

Oraya ulaştırmak

Epey uğraş gerektirdi.

Dostane bir pazarlık oldu; bunu iyi bir işaret olarak gördüm, çünkü insan gerçekten istemediği bir şey için pazarlık yapmaz. Gümrük evrakları vardı ve pek de beklemediğim bir soru çıktı: ahşabın karantinaya alınması gerekir miydi? O özel dolambaçlı yola girmeden bir yol bulduk. Bir de yol boyunca karşılaştığımız hiçbir forma, kendi formumuz da dahil, sığmayan bir adres vardı; bu yüzden detayları e-postayla, adım adım tamamladık.

Bu, uzun mesafeli bir siparişin hiçbir ödeme sayfasının aktaramayacağı kısmıdır.

İlk hamleyi ebeveynler yapar

Beni en çok etkileyen şey, satın almanın ardındaki hırs değil, arkasındaki tutumdu.

Çocuklar büyükusta olmayı hayal ediyor. Ancak ebeveynler onları ne pahasına olursa olsun bir unvana doğru zorlamıyordu. Amaçları onlara iyi bir ortam sunmak, doğru insanlarla tanıştırmak, fırsatlar yaratmak ve ne kadar ileri gitmek istediklerine kendi heveslerinin karar vermesine izin vermekti. Satrançta hem oyuncu hem de antrenör olarak geçirdiğim uzun yıllardan sonra, bunun tam da doğru yaklaşım olduğuna inanıyorum.

Tayland'da ciddi bir satranç yolculuğu inşa etmek biraz daha araştırma gerektirebilir. Ebeveynler sorular sorar, doğru insanları arar ve çocukları için fırsatlar yaratmaya çalışırlar. Bana bu teklifin yapılması beni memnun etti.

Yıllar boyunca neredeyse her seviyeden çocuklarla, yetişkinlerle ve antrenörlerle çalıştım. Yetenekli gençleri, özverili antrenörleri ve bolca coşkuyu gördüm ve sonuçlar ana hedef haline geldiğinde oyun oynamanın keyfinin ne kadar kolay kaybolduğunu da gördüm. Herhangi bir ebeveyne tavsiyem kısa ve öz:

En önemli şey çocuğun oynamak istemesidir.

Gerisi sonra gelir. Sadece etkileyici unvanlara sahip birini değil, çocukla bağ kurabilen bir antrenör bulun. Çocukların diğer çocuklarla oynamasına, rekabetin heyecanını, zekice bir hamlenin zevkini, kaybetmenin acısını ve bir sonraki maça geri dönmenin keyfini keşfetmelerine izin verin. Unvanlara veya sıralamalara acele etmeye gerek yok. Bir çocuğun tutkusu, son teslim tarihi olan bir proje değildir.

Aileyi üst düzeyde antrenörlük yapan birkaç meslektaşımla tanıştırmayı teklif ettim ve görüşmelerimiz devam ediyor. Bu çocukların oyunla ilgili yapacakları her şeyde küçük de olsa bir rol oynama umudum olduğunu itiraf etmeliyim. Onlar için şans diliyorum.

Tek başına coşku insanı usta yapmaz ve yol uzundur. Ama her satranç yolculuğu bir yerden başlar. Bazen evde oynanan bir oyunla, bazen ilk turnuvayla, bazen de belki duvarda asılı iki satranç tahtasıyla. Sıradaki hikâye başkasınınkinin kopyası olmak zorunda değil. Kendi çocuklarının hikâyesi olabilir.

Maschamadol ailesine: gönderdiğiniz fotoğraflar ve hikâyenizi paylaşmama izin verdiğiniz için teşekkür ederim. ChessboArt'taki çalışmalarımı takdir etmeniz de beni çok memnun etti. Bu benim için çok değerli. Ve kim bilir bir sonraki hamle ne olacak?

Sıkça sorulan sorular